{"id":177,"date":"2015-05-09T07:30:03","date_gmt":"2015-05-09T07:30:03","guid":{"rendered":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/?page_id=177"},"modified":"2016-08-23T16:28:59","modified_gmt":"2016-08-23T16:28:59","slug":"tak-zapamietalem-2","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/?page_id=177","title":{"rendered":"Tak zapami\u0119ta\u0142em"},"content":{"rendered":"

\"tak<\/a>Tytu\u0142: <\/strong>Tak zapami\u0119ta\u0142em
\nAutor: <\/strong>Maciej Piekarski
\nwydawca:<\/strong> Pa\u0144stwowy Instytut Wydawniczy
\nmiejsce wydania:<\/strong> Warszawa 1979
\nISBN:<\/strong> 83-06-00115-X
\nliczba stron:<\/strong> 290
\nkategoria:<\/strong> wspomnienia (seria z syrenk\u0105)
\nformat:<\/strong> A5
\noprawa:<\/strong> twarda plus obwoluta
\nilustracje:<\/strong> fotografie z archiwum autora<\/p>\n

POS\u0141OWIE<\/p>\n

Niniejsze wspomnienia maj\u0105 d\u0142ug\u0105 histori\u0119. Natura obdarzy\u0142a mnie bardzo dobr\u0105 pami\u0119ci\u0105, w kt\u00f3rej wzrok odegra\u0142 i odgrywa niepo\u015bledni\u0105\u00a0 rol\u0119.\u00a0 By\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego zosta\u0142em historykiem sztuki.
\nGdy wybuch\u0142a wojna, mia\u0142em jeszcze nie uko\u0144czone siedem lat, aczkolwiek zda\u0142em do klasy drugiej. Pami\u0119\u0107 moja zacz\u0119\u0142a notowa\u0107 wydarzenia od czwartego roku \u017cycia. Potem przysz\u0142y dwa lata beztroskiego dzieci\u0144stwa, wrzesie\u0144 w obl\u0119\u017conej Warszawie, okres okupacji…
\nKiedy powsta\u0142 zamys\u0142 pisania wspomnie\u0144? By\u0142o to 5 lutego 1944 roku, podczas blokady gestapo na Sadybie. W\u00f3wczas po odje\u017adzie Uberfallkommando usiad\u0142em w k\u0105cie i zacz\u0105\u0142em opisywa\u0107, co widzia\u0142em i prze\u017cy\u0142em. Schowa\u0142em ten opis pod dach\u00f3wki w kom\u00f3rce nad pokojem babci, ale gdy wr\u00f3cili\u015bmy w 1945 roku, nie by\u0142o ani dach\u00f3wek, ani moich wspomnie\u0144.
\nPr\u00f3bowa\u0142em jeszcze spisywa\u0107 zdarzenia i wra\u017cenia w dniu 21 sierpnia, podczas Powstania, lecz w\u00f3wczas zdarze\u0144 by\u0142o wi\u0119cej ni\u017c czasu na ich spisywanie.
\nDo pisania wspomnie\u0144 wr\u00f3ci\u0142em po wojnie, w 1945 roku, i odt\u0105d sporadycznie, gdy tylko znajdowa\u0142em woln\u0105 chwil\u0119, stara\u0142em si\u0119 utrwali\u0107 to, co i jak zapami\u0119ta\u0142em.
\nZdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce niniejsze wspomnienia maj\u0105 niejednolity charakter. Jest to wynik faktu, i\u017c aczkolwiek dotycz\u0105 okresu sze\u015bcioletniego, powstawa\u0142y jednak\u017ce w ci\u0105gu lat trzydziestu.
\nCz\u0119\u015b\u0107 odnosz\u0105ca si\u0119 do Powstania by\u0142a pisana pod wp\u0142ywem gor\u0105cych jeszcze prze\u017cy\u0107 zaraz po wojnie. Cz\u0119\u015b\u0107 obejmuj\u0105c\u0105 1939 rok, okupacj\u0119, exodus popowstaniowy i powr\u00f3t do wyzwolonej Warszawy sko\u0144czy\u0142em pisa\u0107 w roku 1976. Moj\u0105 pami\u0119\u0107 cz\u0119sto wspomaga\u0142y zachowane notatki ojca, listy krewnych i znajomych oraz dokumenty, na kt\u00f3re zawsze patrz\u0119 jednocze\u015bnie oczami historyka i oczami \u015bwiadka tamtychmvSASD dni.
\nIstotne znaczenie dla tych wspomnie\u0144 ma sprawa mojego brata. Nie wiem, czyby one powsta\u0142y, gdyby nie ci\u0105g\u0142a pami\u0119\u0107 o nim.
\nGr\u00f3b brata zosta\u0142 odnaleziony w ko\u0144cu sierpnia 1945 roku przez ekip\u0119 Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca. Ekshumacja mia\u0142a miejsce r\u00f3wno w rok po \u015bmierci, w dniu 7 wrze\u015bnia 1945 roku; Domu przy ulicy Zielnej 4, gdzie zgin\u0105\u0142, ju\u017c nie ma, znajduje si\u0119 tam plac Defilad. Podczas ekshumacji ojciec wydoby\u0142 z kieszeni bryczes\u00f3w brata dokument, kt\u00f3ry jako ostatni \u015blad jego \u017co\u0142nierskiej drogi wraz z he\u0142mem znalezionym na grobie i krzy\u017cem przechowuj\u0119 do dzi\u015b jako najcenniejsz\u0105 pami\u0105tk\u0119.
\nPrzez trzydzie\u015bci dwa lata daremnie poszukiwa\u0142em towarzyszy ostatniej walki i ostatniej drogi mojego brata. Wielu z nich poleg\u0142o. Zdecydowa\u0142em si\u0119 wreszcie odszuka\u0107 kogo\u015b za po\u015brednictwem programu telewizyjnego \u015awiadkowie. 6 pa\u017adziernika 1975 roku wezwa\u0142em tych, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105, \u017ceby dali \u015bwiadectwo jego walce i \u015bmierci. Za kilkana\u015bcie dni redaktor programu, Tadeusz Rzewuski,
\nprzekaza\u0142 mi nast\u0119puj\u0105cy list:
\n„By\u0142em \u017co\u0142nierzem oddzia\u0142u Barrego. W pocz\u0105tkach wrze\u015bnia by\u0142em na ulicy Zielnej 4, gdzie kwaterowa\u0142 nasz. W czasie gdy sta\u0142em w bramie budynku, na podw\u00f3rze wpad\u0142 pocisk z granatnika. Zosta\u0142 zabity wtedy \u017co\u0142nierz naszego oddzia\u0142u. Ja w tym czasie by\u0142em ranny w g\u0142ow\u0119.
\nPodchor\u0105\u017cy \u00abKrzysztof\u00bb \u2014 Krzysztof Rechowicz.”
\nPo\u0142\u0105czy\u0142em si\u0119 natychmiast telefonicznie z panem Krzysztofem Rechowiczem. Um\u00f3wili\u015bmy si\u0119 na spotkanie. Przyszed\u0142. Spojrza\u0142em na jego lew\u0105 brew. Widnia\u0142a na niej\u00a0 ledwo widoczna\u00a0 szrama, szrama po od\u0142amku tego samego pocisku, od kt\u00f3rego poleg\u0142 m\u00f3j brat.
\nNadszed\u0142 te\u017c drugi list, uzupe\u0142niaj\u0105cy opowie\u015b\u0107 podchor\u0105\u017cego \u201eKrzysztofa”, list od pani Danuty Bilskiej z \u0141odzi. Mia\u0142a w\u00f3wczas pi\u0119tna\u015bcie lat i by\u0142a obecna przy pogrzebie mojego brata. Jej ojciec, zmar\u0142y przed kilku laty in\u017cynier W\u0142adys\u0142aw Fr\u0105ckiewicz, zorganizowa\u0142 ten pogrzeb.
\nPo trzydziestu latach przepisuj\u0105c ca\u0142o\u015b\u0107 tych wspomnie\u0144, nie dokonywa\u0142em zmian, cho\u0107 okres, kt\u00f3rego dotycz\u0105, nale\u017cy ju\u017c do historii, a wydarzenia ostatniej wojny i Powstania doczeka\u0142y si\u0119 wielu studi\u00f3w i opracowa\u0144 oraz udokumentowanej naukowo interpretacji.
\nOddaj\u0105c jednak do r\u0105k czytelnika w\u0142asny ogl\u0105d tych wydarze\u0144, z \u201e\u017cabiej perspektywy”, chc\u0119 zachowa\u0107 szacunek dla odczu\u0107 i pami\u0119ci dzieci\u0144stwa.
\nW\u0119druj\u0105c w 1945 roku kanionami ruin Starego Miasta, nie wierzy\u0142em, \u017ce do\u017cyj\u0119 chwili, kiedy b\u0119dzie ono i kiedy ca\u0142a Warszawa zostanie odbudowana. Obecnie, jak w\u00f3wczas, rejestruj\u0119 pilnie na ekranie pami\u0119ci wszystkie zmiany zachodz\u0105ce w krajobrazie mojego miasta. Jednak\u017ce jad\u0105c na Sadyb\u0119 Wis\u0142ostrad\u0105, ko\u0142o mostu \u0141azienkowskiego widz\u0119 w dalszym ci\u0105gu postrzelan\u0105 syren\u0119 z r\u00f3zg\u0105 w d\u0142oni, a dalej w poprzek tej jezdni widz\u0119 r\u00f3w dobiegowy, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy\u0142 fort z naszym blokiem. Cz\u0119sto jeszcze \u015bni\u0105 mi si\u0119 w nocy: \u201eMyszka” przymocowuj\u0105cy pistolet do sznura, polegli na forcie, ma\u0142a Tereska, robotnik w br\u0105zowym golfie. Wiem, \u017ce oni nie \u017cyj\u0105, cho\u0107 \u017cyj\u0105 w mojej pami\u0119ci. Chcia\u0142bym, by pami\u0119\u0107 o nich przetrwa\u0142a, podobnie jak pami\u0119\u0107 o tych, co prze\u017cyli \u2014 o tych zwyk\u0142ych ludziach, kt\u00f3rzy w potrzebie stan\u0119li do walki na r\u00f3\u017cnych posterunkach, a p\u00f3\u017aniej podawali innym pomocn\u0105 d\u0142o\u0144 w przetrwaniu. Uwa\u017cani, \u017ce im si\u0119 ta pami\u0119\u0107 nale\u017cy.<\/p>\n

Warszawa, stycze\u0144 1977 roku<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tytu\u0142: Tak zapami\u0119ta\u0142em Autor: Maciej Piekarski wydawca: Pa\u0144stwowy Instytut Wydawniczy miejsce wydania: Warszawa 1979 ISBN: 83-06-00115-X liczba stron: 290 kategoria: wspomnienia (seria z syrenk\u0105) format: A5 oprawa: twarda plus obwoluta ilustracje: fotografie z archiwum autora POS\u0141OWIE Niniejsze wspomnienia maj\u0105 d\u0142ug\u0105 histori\u0119. Natura obdarzy\u0142a mnie bardzo dobr\u0105 pami\u0119ci\u0105, w kt\u00f3rej wzrok odegra\u0142 i odgrywa niepo\u015bledni\u0105\u00a0 rol\u0119.\u00a0 … Czytaj dalej Tak zapami\u0119ta\u0142em<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":73,"menu_order":3,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-177","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/177","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=177"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/177\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":255,"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/177\/revisions\/255"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/73"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/maciejpiekarski.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=177"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}